Koalicjanci

Kategoria: O Koalicji piątek, 30, czerwiec 2017 Edyta Jaszczuk

Sygnatariusze KRR / Signatories KRR (Members):

Stan 01.08.2017

  • Organizacje / Organizations:
  1. Centrum Ochrony Mokradeł
  2. Fundacja Dziedzictwo Przyrodnicze
  3. Fundacja Greenmind
  4. Fundacja Nasza Ziemia
  5. Fundacja Strefa Zieleni
  6. Fundacja WWF Polska
  7. Zielone Wiadomości / Fundacja Zielone Światło
  8. Klub Pstrągowy "Głowacz"
  9. Klub Przyrodników
  10. Klub Przyjaciół Dunajca
  11. Małopolskie Towarzystwo Ornitologiczne
  12. Mazowiecko-Świętokrzyskie Towarzystwo Ornitologiczne
  13. Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków
  14. Polska Zielona Sieć
  15. Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody "Salamandra"
  16. Polski Klub Ekologiczny
  17. Pracownia na rzecz Wszystkich Istot
  18. Sekcja Przyjaciół Raby PZW Koło Raba
  19. Stepnicka Organizacja Turystyczna Nie Tylko Dla Orłów
  20. Stowarzyszenie Ab Ovo
  21. Stowarzyszenie Ekologiczne EKO-UNIA
  22. Stowarzyszenie Ekologiczno-Kulturalne Klub Gaja
  23. Stowarzyszenie Niesiołowice-Węsiory Kamienne Kręgi
  24. Stowarzyszenie Niezależnych Inicjatyw NASZA NATURA
  25. Stowarzyszenie Ochrony Drzew "miastoDrzew"
  26. Towarzystwo Badań i Ochrony Przyrody
  27. Towarzystwo na rzecz Ziemi
  28. Towarzystwo Przyrodnicze ALAUDA
  29. Towarzystwo Przyjaciół Rzek Iny i Gowienicy
  30. Zielony Instytut
  • Naukowcy, eksperci / Scientists, experts:
  1. dr hab., profesor UMK Marek Grześ (Uniwersytet Mikołaja Kopernika)
  2. dr Michał Skóra (Uniwersytet Gdański, Stacja Morska Instytutu Oceanografii w Helu)
  3. dr hab. Roman Żurek (prof. IOP PAN)
  • Osoby indywidualne, aktywiści / Independent people, activists:
  1. Ryszard Babiasz
  2. Piotr Bednarek (Wolne Rzeki)
  3. Miłosz Biedrzycki
  4. Urszula Biereżnoj-Bazille
  5. Ewa Ciepielewska
  6. Jakub Gołębiewski
  7. Adam Jacewicz
  8. Bartolomeo Koczenasz (Wodna Masa Krytyczna)
  9. Roman Konieczny
  10. Jarosław Kapsa
  11. Michał Oramus
  12. Cecylia Malik (Matki Polki na Wyrębie, Wodna Masa Krytyczna)
  13. Józef Ratajczak
  14. Piotr Topiński
  15. Jakub Wesołowski (Wodna Masa Krytyczna)
  • Portale - wsparcie medialne / Portals - media support:
  1. Dominik Dobrowolski (www.recykling-rejs.pl)
  2. Andrzej Mazik (www.eko.org.pl)
  3. Beata Nowak (www.zielonewiadomosci.pl)

Wspierający KRR / Supporting KRR:

  • Organizacje, koalicjanci zagraniczni / Organizations, foreign partners:
  1. Alnus Eberswalde, Paul Venuss
  • Poparcie / Support:
  1. Związek Stowarzyszeń Kongresu Ruchów Miejskich

Sternicy

Kategoria: O Koalicji piątek, 30, czerwiec 2017 Koalicja Ratujmy Rzeki

Lista "Sterników" Koalicji Ratujmy Rzeki - organizacji zarządzających Koalicją:

Centrum Ochrony Mokradeł [nauka i edukacja]

Fundacja Greenmind [duże inwestycje, żegluga, polityka UE/KE]

Fundacja WWF Polska [Koalicjanci, biblioteka, Wisła]

Sekcja Przyjaciół Raby PZW Koło Raba [PR, środowisko wędkarskie]

Stowarzyszenie Ekologiczne EKO-UNIA [media, działania strażnicze]

Klub Gaja  [społeczeństwo rzeczne, performance]

Towarzystwo na rzecz Ziemi  [ochrona przeciwpowodziowa, finanse]

Towarzystwo Przyjaciół Rzek Iny i Gowienicy [Odra, działania PL/DE]

 

Koordynator Koalicji Ratujmy Rzeki: 

Ewa Leś,

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Deklaracja Koalicji Ratujmy Rzeki (KRR)

Kategoria: O Koalicji niedziela, 14, maj 2017 Koalicja Ratujmy Rzeki

ratujmyrzekilogo sygnatura transparentne 13 13Polskie rzeki i naturalne zasoby wodne są coraz bardziej intensywnie eksploatowane i przekształcane. Od lat z naszych regionów i z całego kraju docierają do nas informacje o negatywnych działaniach i inwestycjach pogarszających stan polskich wód. W niektórych miejscach sytuacja jest wręcz tragiczna. Dzieje się tak pomimo zapewnień ze strony kolejnych rządów i samorządów o chęci poprawy sytuacji, pomimo przyjęcia zobowiązań Ramowej Dyrektywy Wodnej UE.

Polityka wodna niewiele się zmienia, czasem zmienia się na gorsze, a jej twórcy pozostają głusi na apele organizacji pozarządowych o potrzebie zaprzestania szeregu szkodliwych działań z zakresu regulacji, zabudowy koryt, przegradzania rzek i melioracji odwadniających ich doliny. Często ignorowane są nawet propozycje alternatywnych rozwiązań i modyfikacji w technologii, które mogłyby ograniczyć straty środowiskowe.

Zmagając się z takim nieprzyjaznym podejściem do ochrony wód, widząc jak systematycznie kolejne odcinki rzek Polski są dewastowane, zaniepokojeni zapowiedziami następnych inwestycji o negatywnym oddziaływaniu, postanowiliśmy połączyć siły i powołać Koalicję Ratujmy Rzeki. Koalicja skupia organizacje zajmujące się ochroną polskich rzek,
potoków, obszarów wodno-błotnych, jak również naukowców, organizacje, osoby, samorządy i instytucje, dla których los polskich rzek i ekosystemów wodnych jest istotny.

Mamy nadzieję, że nasz wspólny głos zostanie lepiej usłyszany, i że uda nam się przekonać decydentów do powstrzymania dalszej degradacji zasobów wodnych Polski. Liczymy również, że działając razem, dotrzemy do szerszego grona odbiorców z naszymi analizami problemów, zarówno lokalnych jak i krajowych, oraz że nasze sugestie zmian prawnych, projektowych i technologicznych spotkają się z należną uwagą.

W chwili obecnej wciąż niestety dominuje anachroniczne podejście, które traktuje ekosystemy wodne i od wód zależne jako przestrzeń do eksploatacji i do zabudowy. Chcemy to zmienić. Nie godzimy się bowiem na kontynuowanie szkodliwego modelu zarządzania wodami. W interesie obywateli i państwa leży, by pozostawić „przestrzeń rzekom” oraz chronić i odtwarzać przestrzeń dla retencji naturalnej. Jest to ważne zarówno ze względu na konieczność łagodzenia skutków powodzi i suszy, ograniczenia kosztów budowania i utrzymywania infrastruktury hydrotechnicznej, jak i na zachowanie naszego narodowego bogactwa - dziedzictwa przyrodniczego.

Będziemy wspólnie działać na rzecz:

Skutecznej i systemowej ochrony walorów przyrodniczych i naturalnej retencji

Ochrona obszarów wodno-błotnych, dolin rzecznych oraz promocja trwałych użytków zielonych i zalesień akceptujących zalewowe lub bagienne warunki wodne, to skuteczne, przyjazne środowisku, nisko kosztowe rozwiązania, efektywnie łagodzące skutki zmian klimatu, w tym zmniejszające ryzyko wystąpienia powodzi i suszy, a także zapobiegające zmianom klimatu przez ochronę zasobów węgla zakumulowanych w torfowiskach. Systemowa promocja retencji naturalnej to nie tylko wychodzenie naprzeciw zapisom Ramowej Dyrektywy Wodnej, ale i priorytetom Dyrektywy o ocenie ryzyka powodziowego i zarządzania nim.

Dostosowania sposobów utrzymywania rzek i potoków i ich ewentualnych regulacji do współczesnej wiedzy o geoekosystemach rzecznych, podjęcia na szeroką skalę renaturyzacji cieków

Tradycyjnie rozumiane prace utrzymaniowe, polegające na ułatwianiu i przyspieszaniu spływu wody, a obejmujące m. in. pogłębianie rzek i potoków, utrzymywanie uproszczonego kształtu ich koryt, usuwanie z rzek roślinności i rumoszu drzewnego, są nieskuteczne i nieefektywne, bo ignorują współczesną wiedzę o rzekach i ich dolinach i próbują przeciwstawiać się naturalnej dynamice cieków. Prowadzą często do obniżenia lustra wód gruntowych, stepowienia pól i zwiększenia dotkliwości klęsk suszy, dodatkowo zwiększając ryzyko powodziowe w niżej położonych częściach zlewni. Są także bardzo obciążające dla ekosystemu rzecznego, degradując wartość krajobrazową i przyrodniczą cieków i ich dolin. Konieczne jest unowocześnienie praktyki utrzymania cieków, tak by polegały one raczej na „współpracy” z naturalnymi procesami dynamiki rzek, co obejmowałoby także znaczne ograniczenie zakresu robót utrzymaniowych. Podobnie, ewentualne regulacje cieków  wymagają nowych rozwiązań lepiej uwzględniających wymogi hydrauliczne, geomorfologiczne i ekologiczne, a cieki uregulowane według dawniejszych koncepcji wymagają masowej renaturyzacji.  Renaturyzowanie przekształconych w przeszłości rzek i potoków (a niekiedy pozwolenie, by zrenaturyzowały się same na drodze naturalnych procesów) przywróci charakterystyczne dla nich gatunki i siedliska, spowolni odpływ ze zlewni, zwiększy retencję dolinową tak ważną dla adaptacji do zmian klimatu.

Ochrony i przywracania ciągłości ekologicznej

Rzeki, potoki i ich doliny to ważne korytarze ekologiczne. Wykorzystują je różne gatunki zwierząt zarówno do wędrówek krótkodystansowych, jak i do dalekodystansowych migracji. Kondycja wielu populacji związanych z dolinami rzek np. ryb dwuśrodowiskowych (wędrownych) zależy od zaprzestania fragmentacji ich siedlisk i wprowadzenia rozwiązań przywracających ich łączność tam, gdzie poprzez działania człowieka została utracona. Rozwiązania takie powinny skutecznie poprawiać warunki migracji wszystkich grup organizmów związanych z rzeką, a także być spójne z zachowaniem i przywracaniem wysokiej jakości siedlisk będących celem migracji.

Dostosowania planów rozwoju żeglugi do rzek

Polskie rzeki cechują się wysokimi walorami przyrodniczymi, a równocześnie dużymi wahaniami przepływów i stanów wód (z częstymi wysokimi wezbraniami i długotrwałymi niżówkami). Na przeważającej ich długości to rzeki nieskanalizowane - z szerokim korytem i szeroką doliną rzeczną, z dużą dynamiką transportu rumowiska. Ten potencjał przyrodniczo-hydrologiczny stwarza warunki do rozwoju turystyki wodnej i ograniczonego, lokalnego transportu wodnego, ale nie do transportowania rzekami dużych i ciągłych potoków ładunków. Aby przekształcić polskie rzeki w drogi wodne klasy międzynarodowej konieczne byłoby zapewnienie stałej minimalnej głębokości tranzytowej (2,8 m), co nawet po licznych inwestycjach infrastrukturalnych jest nierealne. Podczas suszy zapewnienie takiej głębokości wiązałoby się bowiem z koniecznością zasilania rzeki w wodę. Duże inwestycje przekształcające polskie rzeki w drogi wodne wyższych klas nieodwracalnie i w sposób niemożliwy do skompensowania zniszczyłyby walory przyrodnicze rzek i ich dolin, a także upośledziłby trwale usługi ekosystemowe jakich dostarczają nam rzeki – oczyszczanie wód, łagodzenie ekstremalnych zjawisk pogodowych. Ponadto plany budowy gigantycznych systemów hydrotechnicznych na potrzeby transportu masowego nie tylko nie liczą się z brakiem w Polsce wody potrzebnej dla takich systemów, ale też ignorują fakt istnienia i rozwoju konkurencyjnej sieci kolejowej i współczesnych tendencji w logistyce - wymóg prędkości transportu "od drzwi - do drzwi". Transport na barkach nie tylko trwa wielokrotnie dłużej, niż transport koleją, ale wymaga dodatkowych przeładunków, co podważa sens jego promocji. Dlatego rozwój żeglugi śródlądowej powinien być dostosowany do charakteru polskich rzek, skupiać się na potrzebach lokalnych, być ukierunkowany na żeglugę turystyczną.

Dostosowania planów rozwoju sektorów gospodarki do rzek

Do charakteru polskich rzek i potoków, dynamiki przepływów i stanów wód, oraz do zjawisk pogodowych będących następstwem zmian klimatu powinno dostosowywać się również gospodarkę w Polsce. Wszystkie sektory gospodarki, w tym energetyka i rolnictwo, powinny wdrożyć rozwiązania zero- i niskowodochłonne. Sprzyjać to będzie nie tylko zachowaniu walorów przyrodniczych ekosystemów wodnych i od wód zależnych, ale też służyć polskiej racji stanu, gdyż mamy dramatycznie mało czystej wody i musimy ją zacząć szanować dla własnego dobra, dla elementarnych potrzeb życiowych. Będzie to także zgodne z Strategią Europa 2020 w zakresie efektywnego korzystania z zasobów. Wszystkie sektory gospodarki, w sposób odpowiedzialny za jakość środowiska i jakość życia ludzi, powinny również wdrożyć rozwiązania sprzyjające spowalnianiu odpływu wód, eliminujące niszczenie obszarów wodno-błotnych i zanieczyszczanie wód powierzchniowych i podziemnych.